<table id="drug_infoT" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0">
<tbody>
<tr>
<td class="drug_info_desc">სავაჭრო სახელწოდება</td>
<td class="drug_info_text"><span style="color: #cc0033;"><strong>ენა-ჰქთ-დენკი 20/12.5 / ENA+HCT-Denk 20/12.5</strong></span></td>
</tr>
<tr>
<td class="drug_info_desc">საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება)</td>
<td class="drug_info_text">enalapril, hydrochlorothiazide;</td>
</tr>
<tr>
<td class="drug_info_desc">კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი</td>
<td class="drug_info_text">ჯგ: ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები → ანგიოტენზინ-გარდაქმნელი ფერმენტების ინჰიბიტორის და დიურეზული საშუალებების შემცველი საშუალებები</td>
</tr>
<tr>
<td class="drug_info_desc">მწარმოებელი ფირმა</td>
<td class="drug_info_text">დენკ ფარმა</td>
</tr>
<tr>
<td class="drug_info_desc">მწარმოებელი ქვეყანა</td>
<td class="drug_info_text">გერმანია</td>
</tr>
<tr>
<td class="drug_info_desc">გამოშვების ფორმა</td>
<td class="drug_info_text">20მგ/12 5მგ ტაბლეტი</td>
</tr>
<tr>
<td class="drug_info_desc">გაცემის რეჟიმი</td>
<td class="drug_info_text">II ჯგუფი (გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით)</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p>აქტიური ინგრედიენტები:<br />ერთი ტაბლეტი შეიცავს 20მგ ენალაპრილის მალეატი და 12,5მგ ჰიდროქლოროთიაზიდი.<br />დამხმარე ინგრედიენტები: ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, ლაქტოზას მონოჰიდრატი, პრეჟელატინირებული სახამებელი, სიმინდის სახამებელი, მაგნიუმის<br />სტეარატი.<br />ფარმაკოლოგიური თვისებები<br />ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5 წარმოადგენს ანგიოტენზინ­გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორის (ენალაპრილი) და შარდმდენის (ჰიდროქლოროთიაზიდი)<br />კომბინაციას.<br />ჰიპერტენზიის მკურნალობისას ენალაპრილი და ჰიდროქლოროთიაზიდი გამოიყენება როგორც მარტო ასევე კომბინირებული სახით. ორივე კომპონენტის<br />ჰიპოტენზიური ეფექტი არის ადიტიური. ენალაპრილმა შესაძლებელია შეამციროს ჰიდროქლოროთიაზიდით განპირობებული კალიუმის კარგვა.<br />ენალაპრილი<br />ენალაპრილის მალეატი წარმოადგენს ენალაპრილის მალეატის მარილს – 2 ამინომჟავის (L­ ალანინი და L­ პროლინი) დერივატივს. ანგიოტენზინის<br />გარდამქმნელი ფერმენტი (აგფ) წარმოადგენს პეპტიდილ დიპეპტიდაზას, რომელიც ხელს უწყობს ანგიოტენზინ I­ის გარდაქმნას პრესორულ ნივთიერება –<br />ანგიოტენზინ II­ად. აბსორბციის შემდეგ ენალაპრილი ჰიდროლიზდება ენალაპრილატამდე, რაც აინჰიბირებს აგფ­ს. აგფ­ს დაინჰიბირება იწვევს ანგიოტენზინ<br />II­ის კონცენტრაციის შემცირებას. ეს თავის მხრივ იწვევს პლაზმის რენინის აქტივობის მომატებას (რადგან მოხსნილია უარყოფითი უკუკავშირი რენინის<br />გამოყოფაზე) და ალდოსტერონის სეკრეციის შემცირებას.<br />აგფ­ს აქტივობის ეფექტური სუპრესია ჩვეულებრივ ვლინდება ენალაპრილის 1 დოზის შიგნით მიღებიდან 2­4 საათის შემდეგ. ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი<br />ჩვეულებრივ იწყება მიღებიდან 1 საათის შემდეგ, ხოლო მაქსიმალური ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი ვლინდება მიღებიდან 4­6 საათის შემდეგ.<br />ეფექტის ხანგრძლივობა დოზა­დამოკიდებულია. თუმცა რეკომენდებული დოზების მიღებისას ანტიჰიპერტენზიული და ჰემოდინამიკური ეფექტები<br />გრძელდება სულ მცირე 24 საათს.ჰიდროქლოროთიაზიდი:<br />ჰიდროქლოროთიაზიდი წარმოადგენს ბენზოდიაზეპინს. თიაზიდი პირდაპირ მოქმედებს თირკმელზე, ზრდის ნატრიუმის ქლორიდის და წყლის ეკსკრეციას.<br />მისი ძირითადი მოქმედების ადგილს წარმოადგენს თირკმლის დისტალური მილაკი. ისინი აინჰიბირებენ ელექტრონეიტრალური Nა­ჩლ კო­ტრანსპორტირებას<br />სანათურის უჯრედის მემბრანაში. კალიუმი და მაგნიუმი გამოიყოფა დიდი რაოდენობით, ხოლო კალციუმი მცირე რაოდენობით. ჰიდროქლოროთიაზიდი<br />იწვევს წყალბადის კარბონატის მცირე ექსკრეციას და ქლორის ექსკრეცია აჭარბებს ნატრიუმის ექსკრეციას. ჰიდროქლოროთიაზოდოთ მკურნალობისას<br />შესაძლებელია განვითარდეს მეტაბოლური ალკალოზი. სხვა ორგანული მჟავების მსგავსად ჰიდროქლოროთიაზიდი აქტიურად გამოიყოფა პროქსიმალურ<br />მილაკებში. დიურეზული ეფექტი შენარჩუნებულია მეტაბოლური ალკალოზის და აციდოზის შემთხვევაშიც. სავარაუდოა, რომ ნატრიუმის შეცვლილი<br />ბალანსი, უჯრედგარე სითხის პლაზმის მოცულობის შემცირება, თირკმლის სისხლძარღვების რეზისტენტობის შემცირება და ასევე ნორადრენალინის და<br />ანგიოტენზინ II­ისადმი მგრძნობელობის დაქვეითება წარმოადგენს ჰიდროქლოროთიაზიდის ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის ძირითად მექანიზმს.<br />ჰიდროქლოროთიაზიდის ელექტროლიტების და წყლის ექსკრეციის ეფექტი ვლინდება 2 საათის შემდეგ, მაქსიმუმს აღწევს 3­6 საათის შემდეგ და გრძელდება<br />6­12 საათი. ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი ვლინდება მხოლოდ 3­4 დღის შემდეგ და შესაძლებელია გაგრძელდეს მკურნალობის დასრულებიდან 1 კვირის<br />შემდეგ.<br />ფარმაკოკინეტიკა<br />ენალაპრილი:<br />შიგნით მიღებული ენალაპრილი სწრაფად შეიწოვება, ხოლო შრატში ენალაპრილის მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება 1 საათის განმავლობაში. შარდის<br />გამოყოფიდან გამომდინარე შიგნით მიღებული ენალაპრილის ტაბლეტებიდან ენალაპრილის შეწოვა დაახლოებით შეადგენს 60%­ს. შიგნით მიღებული<br />ენალაპრილის აბსორბციაზე არ მოქმედებს კუჭ­ნაწლავში საკვების არსებობა. აბსორბციის შემდეგ შიგნით მიღებული ენალაპრილი სწრაფად და ჭარბად<br />გარდაიქმნება ენალაპრილატად, პოტენციური ანგიოტენზინ­გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორი. ენალაპრილატის მაქსიმალური კონცენტრაცია შრატში<br />აღინიშნება ენალაპრილის ტაბლეტის მიღებიდან დაახლოებით 4 საათის შემდეგ. ენალაპრილატის ეფექტური ნახევარგამოყოფის პერიოდი მიიღწევა<br />ენალაპრილის მრავალჯერადი დოზის მიღებიდან 11 საათის შემდეგ. ნორმალური თირკმლის ფუნქციის მქონე პაციენტებში ენალაპრილატის სტაბილური<br />კონცენტრაცია მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან მე­4 დღეს.<br />თერაპიული კონცენტრაციის მიღებისას ენალაპრილატის არაუმეტეს 60%­ს უერთდება პლაზმის ცილებს.<br />გარდა იმისა, რომ იგი გარდაიქმენა ენალაპრილატად, ენალაპრილის მეტაბოლიზმის სხვა მონაცემების არ მოიპოვება.<br />ენალაპრილი ძირითადად გამოიყოფა თირკმლის გზით. შარდში ძირითადი კომპონენტები წარმოდგენილნი არიან ენალაპრილატის, რაც შეადგენს დოზის<br />დაახლოებით 40%­ს, და დაუშლელი ენალაპრილის სახით (დაახლოებით 20%). ჰიდროქლოროთიაზიდი:<br />შიგნით მიღების შემდეგ ჰიდროქლოროთიაზიდის დაახლოებით 80% შეიწოვება კუჭ­ნაწლავის ტრაქტიდან. სისტემური ბიოშეღწევადობა შეადგენს 71±15%.<br />პლაზმის ცილებს უერთდება ჰიდროქლოროთიაზიდის 65%. განაწილების მოცულობა შეადგენს 0.5 და 1.1ლ/კგ­ს.<br />ჯანმრთელ პირებში ჰიდროქლოროთიაზიდის 95% უცვლელი სახით გამოიყოფა თირკმელების გზით.<br />თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 2.5 საათს. როგორც წესი, პლაზმის მაქსიმალური კონცენტრაცია<br />(თმახ) მიიღწევა 2­5 საათის შემდეგ. თმახ ხანგრძლივდება თირკმლის უკმარისობის დროს, ხოლო თირკმლის ტერმინალური უკმარისობისას იგი შეადგენს<br />დაახლოებით 20 საათს.<br />დიურეზული ეფექტი ვლინდება 1­2 საათში. დიურეზული ეფექტი დოზა­დამოკიდებულია და გრძელდება 10­12 საათი, ხოლო ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი<br />გრძელდება 24 სთ­მდე.<br />ჩვენებები<br />ენა+ჰცტ­დენკი 20/12,5 წარმოადგენს ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებას. ეს არის ანგიოტენზინ­გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორის და შარდმდენის<br />(თიაზიდური) კომბინაცია.<br />ენა+ჰცტ­დენკი 20/12,5 გამოიყენება ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ. ენა+ჰცტ­დენკი 20/12,5 გამოიყენება პაციენტებში, რომელთა არტერიული წნევა ვერ<br />კონტროლდება ადეკვატურად მხოლოდ ენალაპრილით.<br />მიღების წესები და დოზები<br />ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5 ყოველთვის მიიღება მკურნალი ექიმის დანიშნულების შესაბამისად. თუ პაციენტი არ არის დარწმუნებული რაიმეში, მან უნდა მიმართოს<br />მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.<br />დოზა:<br />ჩვეულებრივი დღიური დოზა შეადგენს 1 ტაბლეტ ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ს. შენიშვნა: ენა­ჰცტ­დენკ 20/12­ის მონოთერაპიიდან კომბინირებულ მკურნალობაზე<br />გადაყვანამ შესაძლებელია გამოიწვიოს ჭარბი ჰიპოტენზია. ეს განსაკუთრებით მოსალოდნელია ელექტროლიტების ან სითხის მოცულობის შემცირებისას (მაგ.<br />ღებინების, ფაღარათის ან მანამდე ჩატარებული შარდმდენების მკურნალობის შემდეგ), გულის მძიმე ხარისხის უკმარისობის, მძიმე ხარისხის ჰიპერტენზია ან<br />თირკმლის დაავადებით გამოწვეული ჰიპერტენზია. ამის გამო ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ის მიღებიდან პირველი 8 საათის განმავლობაში პაციენტი შესაძლებელია<br />იმყოფებოდეს ექიმის დაკვირვების ქვეშ.<br />მიღების წესი:<br />შიგნით მისაღებად.<br />არ არის აუცილებელი ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ის მიღება კვების დროს. დოზა მიიღება ერთჯერ დღეში, დილით. ტაბლეტი უნდა გადაიყლაპოს საკმარისი<br />რაოდენობით სითხესთან ერთად (მაგ. 1 ჭიქა წყალი).<br />ჭდე არის იმისათვის, რომ გაადვილდეს ტაბლეტის გადაყლაპვა და არა იმისთვის, რომ ტაბლეტი დაიყოს ორ თანაბარ დოზად.<br />მკურნალობის ხანგრძლივობა:<br />მკურნალი ექიმი გადაწყვეტს მკურნალობის ხანგრძლივობას.<br />თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5 ძალიან ძლიერად ან სუსტად მოქმედებს, მან უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.<br />გვერდითი მოვლენები<br />სხვა პრეპარატების მსგავსად ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­საც შესაძლებელია ჰქონდეს გვერდითი ეფექტები, თუმცა იგი ყველას არ უნვითარდება.<br />საჭიროა დაკვირვება მნიშვნელოვანი გვერდითი მოვლენების, ნიშნების და სიმპტომების გამოსავლენად, ხოლო მათი აღმოჩენის შემთხვევაში დაუყოვნებლივ<br />უნდა მიემართოს სამედიცინო დახმარებას.<br />თუ პრეპარატის მიღებისას გამოვლინდა ნებისმიერი ქვემოთ ჩამოთვლილი რეაქცია, დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ით მკურნალობა და<br />დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს.<br />დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს, თუ უეცრად გამოვლინდება სახის, კისრის ან ყელის შეშუპება, კანის სიყვითლე (შესაძლებელია<br />განვითარდეს ცნობიერების დაქვეითებასთან და კანკალთან ერთად), ან კანის რეაქციები (მაგ. ბუშტუკის წარმოქმნა, კანის აქერცვლა, ჭარბი გამონაყარი ან<br />ფერის შეცვლა, რის დროსაც პაციენტი ასევე თავს გრძნობს შეუძლოდ).<br />სხვა შესაძლო გვერდითი ეფექტები:<br />ინფექციები:<br />იშვიათად: სანერწყვე ჯირკვლის ინფექციები.<br />თირკმლის და საშარდე გზების ინფექციები:<br />არახშირად: თირკმლის დისფუნქცია, თირკმლის უკმარისობა, პროტეინურია, თირკმლის ინფექციები (ინტერსტიციული ნეფრტიტი).<br />ძალიან იშვიათად: შარდის გამოყოფის შემცირება.<br />სასუნთქი გზების დაავადებები:<br />ძალიან ხშირად: ხველა.<br />ხშირად: ქოშინი.<br />არახშირად: ლორწოვანი გარსების ანთებით გამოწვეული გაციება, ყელის ტკივილი, ხმის ჩახლეჩა, სპაზმური ბრონქული სტენოზი/ ასთმა, ქოშინი (მათ შორის<br />პნევმონია და ფილტვების შეშუპება).<br />იშვიათად: ნივთიერებების დაგროვება ფილტვის ქსოვილში (ფილტვის ინფილტრაცია), ხცვირის ლორწოვანი გარსის ანთება (რინიტი), ფილტვის ალერგიული<br />ანთება (ალვეოლიტი, პნევმონია).<br />კუჭ­ნაწლავის მხრივ:<br />ძალიან ხშირად: გულისრევა.<br />ხშირად: ფაღარათი, მუცლის ტკივილი, გემოვნების შეცვლილი შეგრძნება, კუჭის გაღიზიანება, ყაბზობა, პანკრეატიტი.<br />არახშირად: გაუვალობა, ღებინება, კუჭ­ნაწლავის ზედა ნაწილის სიმპტომები და დისპეპსია, მადის დაკარგვა, პირის სიმშრალე, კუჭის წყლული.<br />იშვიათად: კუჭის ლორწოვანის ანთება/ აფთოზური წყლული/ წყლულის წარმოქმნა/ ენის ანთება.<br />ძალიან იშვიათად: ნაწლავის ქსოვილის შეშუპება.<br />ღვიძლი და ნაღვლის ბუშტი:<br />არახშირად: სიყვითლე (ქოლესტაზური სიყვითლე);<br />იშვიათად: ღვიძლის უკმარისობა, ღვიძლის ანთება მათ შორის ღვიძლის უჯრედების მასიური ნეკროზი.<br />კანი და კანქვეშა ქსოვილი:<br />ხშირად: კანის ალერგიული რეაქციები, მაგალითად გამონაყარი, სახის, კიდურების, ტუჩის, ენის ანგიონევროზული სინდრომი (ქსოვილის შეშუპება),<br />საყლაპავის და/ან ხორხის ნაპრალები.<br />არახშირად: ჭარბი ოფლიანობა, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ალოპეცია, სინათლის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა, კანის ანთებითი სიწითლე.<br />იშვიათად: კანის მძიმე რეაქციები (პემფიგუსი, მულტიფორმული ერითემა, სტივენ­ჯონსონის სინდრომი, ექსფოლიაციური დერმატიტი, ასევე ტოქსიკური<br />ეპიდერმული ნეკროლიზი და წითელი მგლურას კანის ფორმა, ანაფილაქსიური რეაქციები).<br />ასევე გამოვლინდა სიმპტომების კომპლექსი, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს ყველა ან ზოგიერთ ქვემოთ ჩამოთვლილ გვერდით მოვლენას:<br />ცხელება, კანის და სისხლძარღვების ანთება, კუნთების ტკივილი და ანთება, სახსრების ტკივილი და ანთება, ანტინუკლეარული ანტისხეულების (ANA)<br />წარმოქმნა, ედს­ის მომატება, ეოზინოფილია, სისხლის თეთრი უჯრედების რაოდენობის მომატება (ლეიკოციტოზი), ანთებითი კანის სიწითლე,<br />ფოტოსენსიტიურობა ან სხვა დერმატოლოგიური რეაქციები.<br />გული და სისხლძარღვები:<br />ძალიან ხშირად: თავბრუსხვევა.<br />ხშირად: ძლიერი ჰიპოტენზია, გონების დაკარგვა, გულის შეტევა ან ინსულტი ძლიერი ჰიპოტენზიის გამო მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში, გულის<br />ციმციმი, მკერდის ტკივილი, არითმია, სტენოკარდია, ტაქიკარდია, ორთოსტატული ჰიპოტენზია.<br />იშვიათად: სისხლძარღვების შევიწროვება (რეინოს სინდრომი), არითმია, ფლებიტი და ვენების ნეკროზი (ვასკულიტი, კანის ვასკულიტი).<br />ნერვული სისტემა და ფსიქიკა:<br />ხშირად: თავის ტკივილი, დეპრესია, თავბრუსხვევა.<br />არახშირად: დაბნეულობა, დაღლილობა, უძილობა, ნევროზი, თავბრუსხვევა.<br />იშვიათად: უჩვეულო სიზმრები, მოუსვენრობა, ძილის დარღვევა, კანის დარღვეული მგრძნობელობა.<br />ყურები:<br />იშვიათად: თავბრუსხვევა.<br />თვალები:<br />ძალიან ხშირად: მხედველობის დარღვევა.<br />არახშირად: ყვითელი მხედველობა.<br />რეპროდუქციული სისტემა და მკერდი:<br />არახშირად: იმპოტენცია.<br />იშვიათად: მკერდის გაზრდა.<br />ძვალსახსროვანი სისტემა და შემაერთებელი ქსოვილი:<br />იშვიათად: კუნთების სპაზმი.ლაბორატორიული ტესტები:<br />ხშირად: შრატის კალიუმის მომატება, სისხლში იმ ნივთიერებების მომატება, რომლებიც ჩვეულებრივ გამოიყოფიან შარდის გზით (კრეატინინი, შარდოვანა,<br />შარდის მჟავა).<br />არახშირად: შრატის შარდოვანას დონის მომატება, შრატის ნატრიუმის დონის შემცირება.<br />იშვიათად: ღვიძლის ფუნქციის ფუნქციური მაჩვენებლების მომატება, შრატის ბილირუბინის დონის მომატება.<br />სისხლი და ლიმფური სისტემა:<br />არახშირად: ანემია (მათ შორის აპლასტიური და ჰემოლიზური ანემია)<br />იშვიათად: ერითროციტების პიგმენტის (ჰემოგლობინი) კონცენტრაციის და/ან ჰემატოკრიტის შემცირება, ასევე არანორმალურად დაბალი ან სხვა მხრივ<br />შეცვლილი ერითროციტები, ლეიკოციტები და თრომბოციტები, ასევე ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, ეოზინოფილია, თრომბოციტოპენია, პანციტოპენია,<br />ლიმფადენოპათია, ძვლის ტვინის უჯრედების დაინჰიბირება, აუტოიმუნური დაავადება, აგრანულოციტოზი.<br />მეტაბოლიზმი და დიეტა:<br />ხშირად: სისხლის გლუკოზის დონის მომატება, გლუკოზა შარდში, შრატის შარდოვანას დონის მომატება, ელექტროლიტების დისბალანსი (მათ შორის შრატის<br />ნატრიუმის და კალიუმის დონის შემცირება), ქოლესტეროლის და ტრიგლიცერიდების დონის მომატება.<br />არახშირად: სისხლის გლუკოზის დონის შემცირება, მადის დაქვეითება.<br />უცნობი: შრატის ბიკარბონატის დონის მომატება (მეტაბოლური ალკალოზი).<br />ზოგადი დაავადებები:<br />ძალიან ხშირად: დაღლილობა<br />ხშირად: გამოფიტვა<br />არახშირად: კუნთების სპაზმი, კანის სიწითლე, ყურებში შუილი, სისუსტე, ცხელება.<br />თუ რომელიმე ზემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი ეფექტი გაუარესდა ან გამოვლინდა ისეთი ეფექტი, რომელიც არ არის ზემოთ აღწერილი, ასეთ შემთხვევაში<br />უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.<br />უკუჩვენება<br />ენა+ჰცტ­დენკი 20/12,5 უკუნაჩვენებია შემდეგ შემთხვევებში:<br />­ ალერგია (ჰიპერმგრძნობელობა) ენალაპრილის ან სხვა ნებისმიერი აგფ ინჰიბიტორის, ჰიდროქლოროთიაზიდის ან სხვა თიაზიდების, სულფონამიდების ან<br />ენა+ჰცტ­დენკი 20/12,5­ში შემავალი ნებისმიერი ინგრედიენტის მიმართ;<br />­ თუ აგფ ინჰიბიტორის მიღების შემდეგ გამოვლინდა ისეთი ალერგიული რეაქციები, როგორიც არის: სახის, ტუჩების, ენის და/ან ხახის უეცარი შესიება, ასევე<br />შესაძლებელია ხელ­ფეხის შესიება (ანგიოედემა), რასაც თან ახლავს ყლაპვის გაძნელება და ქოშინი;<br />­ თუ ოჯახის ანამნეზში აღინიშნება ანგიოედემის შემთხვევა ან პაციენტის ანამნეზში ოდესმე გამოვლენილა უცნობი მიზეზით გამოწვეული ანგიოედემა; ­<br />პაციენტს აღენიშნება თირკმლის ფუნქციის ძლიერი დარღვევა;<br />­ პაციენტს აღენიშნება ღვიძლის ფუნქციის ძლიერი დარღვევა;<br />­ ორსულობა (შესაბამისად რეპროდუქციის ასაკში მყოფმა ქალებმა ორსულობის ტესტის ნეგატიური პასუხის მიღების შემდეგ უნდა დაიწყონ მკურნალობა და<br />გამოიყენონ საიმედო კონტრაცეპტიული საშუალებები).<br />­ ლაქტაციის პერიოდი (შესაბამისად მკურნალობის დაწყებამდე უნდა შეწყდეს ბავშვის ბუნებრივი კვება).<br />ორსულობა და ლაქტაცია<br />ორსულობა:<br />განსაკუთრებით ორსულობის ბოლო 6 თვის განმავლობაში ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ის მიღებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს ფეტოტოქსიკურობა, რაც<br />შესაძლებელია ფატალური აღმოჩნდეს.<br />შესაბამისად ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5 მიღებამდე უნდა გამოირიცხოს ორსულობა. ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ით მკურნალობისას საჭიროა საიმედო კონტრაცეპტიული<br />საშუალებების გამოყენება.<br />ლაქტაციის პერიოდი:<br />ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5 გამოიყოფა დედის რძეში. შესაბამისად ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ით მკურნალობის დაწყებამდე საჭიროა ლაქტაციის შეწყვეტა.<br />განსაკუთრებული მითითებები<br />განსაკუთრებული სიფრთხილით მიიღება ენა+ჰცტ­დენკი 20/12,5 ქვემოთ მოყვანილ შემთხვევებში:<br />­ ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ის მიღებამდე ექიმმა უნდა გადაამოწმოს თირკმლის ფუნქცია, ხოლო საჭიროების შემთხვევაში უნდა მოხდეს სითხის და<br />ელექტროლიტების ჩანაცვლება.<br />­ თუ პაციენტი დეჰიდრირებულია შარდმდენების მკურნალობის, დიალიზის, დაბალ მარილოვანი დიეტის, ღებინების ან ფაღარათის გამო. ასეთ შემთხვევებში<br />იმატებს არტერიული წნევის მომატების რისკი ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ის მკურნალობის დასაწყისში. პაციენტი შესაძლებელია თავს გრძნობდეს სუსტად და<br />უღონოდ.<br />­ თუ პაციენტს აწუხებს გულის სარქვლების სტენოზი ან მარცხენა პარკუჭის ობსტრუქცია ან მარცხენა პარკუჭის სხვა ობსტრუქციული ფორმები.<br />­ თუ პაციენტს აწუხებს გულის ან ტვინის ცირკულაციური დარღვევები;<br />­ თუ აღინიშნება თირკმლის პრობლემები ან თირკმლის არტერიის ობსტრუქცია.<br />­ უახლოეს პერიოდში ჩატარებული თირკმლის ტრანსპლანტაცია.<br />­ ღვიძლის პროლემები<br />­ სისხლძარღვოვანი დაზიანებებით მიმდინარე შემაერთებელი ქსოვილის გარკვეული დაავადებები (ე.წ. კოლაგენის ვასკულარული დაავადებები).<br />­ თუ მიმდინარეობს იმუნოსუპრესანტებით მკურნალობა;<br />­ თუ მიმდინარეობს ალოპურინოლით (პოდაგრის სამკურნალო პრეპარატი) ან პროკაინამიდით მკურნალობა (არითმიის სამკურნალო პრეპარატი);<br />­ დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს თუ განვითარდება შემდეგი სიმპტომებით მიმდინარე ინფექცია: ცხელება და ზოგადი მდგომარეობის<br />გაუარესება ან ცხელება, რაც დაკავშირებულია კისრის, ყელის ან პირის ღრუს ინფექციებთან ან აღენიშნება სითხის შეკავება. ასეთ შემთხვევაში საჭიროა<br />სისხლის ტესტების ჩატარება, სისხლის თეთრი უჯრედების ნაკლებობის აღმოსაჩენად (აგრანულოციტოზი);<br />­ თუ განვითარდა სახის, კიდურების, ტუჩების, ენის ან ყელის შეშუპება (ანგიოედემა). ეს შესაძლებელია განვითარდეს მკურნალობის ნებისმიერ პერიოდში.<br />ანგიოედემა უფრო ხშირია შავკანიან პაციენტებში;­ თუ პაციენტს უტარდება დიალიზი მაღალ­ნაკადიანი დიალიზური მემბრანებით ან LDL­ის აფერეზი სისხლიდან ქოლესტეროლის მოსაშორელად ან<br />დესენსიტიზაციური მკურნალობა ფუტკრის ან კრაზანას შხამის წინააღმდეგ ალერგიული რეაქციის შესამცირებლად;<br />­ დიაბეტი;<br />­ პოდაგრა;<br />­ თუ განვითარდა მშრალი ხველა;<br />­ თუ დაგეგმილია ოპერაციის ჩატარება ზოგადი ანესთეზიით;<br />­ თუ არსებობს შრატის კალიუმის დონის მომატების რისკი.<br />დაუყოვნებლივ საჭიროა მკურნალი ექიმის გაფრთხილება შემდეგი სიმპტომების გამოვლენისას:<br />­ სახის, კიდურების, ტუჩების, ლორწოვანი გარსების, ენის და/ან ხორხის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება;<br />­ კანის და ლორწოვანი გარსების გაყვითლება;<br />­ ცხელება, ლიმფური კვანძების შეშუპება და/ან ყელის ინფექცია.<br />ასეთ შემთხვევებში ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5 მკურნალობა უნდა შეწყდეს, ხოლო მკურნალი ექიმი დანიშნავს შესაბამის მკურნალობას.<br />ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5 შეიცავს აქტიურ ინგრედიენტს (ჰიდროქლოროთიაზიდი), რომელმაც ანტი­დოპინგ ტესტის ჩატარებისას შესაძლებელია გამოავლინოს<br />ცრუ­დადებითი პახუსი.<br />ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ის და ლითიუმის (ფსიქიატრიული დაავადებისას გამოსაყენებელი აქტიური ინგრედიენტი) კომბინირებული გამოყენება არ არის<br />რეკომენდებული.<br />თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები:<br />ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5 არ გამოიყენება თირკმლის მძიმე უკმარისობისას (კრეატინინის კლირენსი < 30 მლ/წთ). მსუბუქი და საშუალო ხარისხის თირკმლის<br />უკმარისობის შემთხვევაში დოზა უნდა დარეგულირდეს განსაკუთრებული სიფრთხილით.<br />ბავშვები და 18 წლამდე მოზარდები:<br />ენალაპრილის და ჰიდროქლოროთიაზიდის კომბინაციის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ბავშვებში, რადგან ამ ასაკის ჯგუფში პრეპარატის უსაფრთხოება<br />და ეფექტურობა არ არის დადგენილი.<br />ხანდაზმულები:<br />ხანდაზმულებში პრეპარატის დოზა დამოკიდებულია თირკმლის უკმარისობაზე.<br />მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა:<br />აღნიშნული პრეპარატით ჰიპერტენზიის მკურნალობა საჭიროებს რეგულარულ სამედიცინო დაკვირვებას.<br />სხვადასხვა რეაქციებმა შესაძლებელია იმოქმედოს მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვის უსაფრთხოებაზე. ეს განსაკუთრებით ეხება მკურნალობის დასაწყის<br />პერიოდს, დოზის მომატებას, პრეპარატის ცვლილებას და ასევე ალკოჰოლთან ერთად მიღებას.<br />მნიშვნელოვანი ინფორმაცია ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ში შემავალი ზოგიერთი ინგრედიენტის შესახებ:<br />აღნიშნული პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას. შესაბამისად თუ პაციენტს აღენიშნება ზოგიერთი შაქრის აუტანლობა, ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ის მიღებამდე უნდა<br />მიმართოს მკურნალ ექიმს.<br />ჭარბი დოზირება<br />მიუხედავად დოზის გადაჭარბების ხარისხისა, შესაძლებელია გამოვლინდეს შემდეგი სიმპტომები: ხშირი შარდვა, მინერალების დისბალანსი, ჭარბი<br />ჰიპოტენზია, ცნობიერების დარღვევა ან გონების დაკარგვა, გულყრები, არასრული დამბლა, არითმია, შენელებული გულის რითმი, ცირკულატორული<br />კოლაფსი, თირკმლის უკმარისობა, გაუვალობა.<br />დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში დაყოვნებლივ საჭიროა სამედიცინო დახმარების გაწევა.<br />დოზის გამოტოვება:<br />არ შეიძლება გაორმაგებული დოზის მიღება გამოტოვებულის სანაცვლოდ. ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ის მიღება უნდა გაგრძელდეს მკურნალობის რეჟიმის<br />შესაბამისად.<br />მკურნალობის შეწყვეტა:<br />შესაძლებელია არტერიულმა წნევამ ისევ მოიმატოს. შესაბამისად ენა­ჰცტ­დენკ 20/12.5­ით მკურნალობის შეწყვეტამდე (მაგ. გვერდითი ეფექტების<br />გამოვლენისას ან მდგომარეობის გაუმჯობესებისას) საჭიროა ექიმის კონსულტაცია.<br />აღნიშნული პრეპარატის მიღების შესახებ დამატებითი კითხვების გაჩენის შემთხვევაში უნდა მიემართს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.<br />სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება<br />­ თუ პაციენტი ღებულობს ან უახლოესი პერიოდის განმავლობაში ღებულობდა რაიმე პრეპარატს, მათ შორის ურეცეპტოდ გასაცემ პრეპარატებს, მან უნდა<br />აცნობოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.<br />­ მოსალოდნელია შემდეგი სახის ურთიერთქმედებები:<br />­ პრეპარატები, რომლებიც ზრდიან შარდის გამოყოფას და ამცირებენ კალიუმის ექსკრეციას (კალიუმის შემნახველი პრეპარატები, მაგალითად<br />სპირონოლაქტონი, ტრიამტერენი ან ამილორიდი), კალიუმის დანამატები, კალიუმის შემცველი მარილები და ჰეპარინი: იმატებს შრატის კალიუმის დონე.<br />მკურნლი ექიმი რეგულარულად გადაამოწმებს კალიუმის დონეს.<br />­ სხვა პრეპარატები, რომლებიც ზრდიან შარდის გამოყოფას (თიაზიდები ან მარყუჟოვანი შარდმდენები), სხვა ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატები,<br />ვაზოდილატატორები, დეპრესიის და ფსიქიატრიული დაავადებებისას გამოსაყენებელი პრეპარატები (ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, ანტიფსიქოზურები),<br />ნარკოტიკები და საანესთეზიო საშუალებები: გამოიხატება ძლიერი ჰიპოტენზია.<br />­ ალკოჰოლი, ბარბიტურატები, ნარკოტიკული ტკივილგამაყუჩებელი საშუალებები: ძლიერი ორთოსტატული ჰიპოტენზია.<br />­ ლითიუმი ზოგიერთი ტიპის დეპრესიის დროს გამოსაყენებელი პრეპარატი): იზრდება ლითიუმის ტოქსიკურობის რისკი. ლითიუმის და ენა­ჰცტ­დენკ<br />20/12.5­ის კომბინირებული გამოყენება არ არის რეკომენდებული. თუ საჭიროა კომბინირებული გამოყენება, ასეთ შემთხვევაში მკურნალი ექიმის მიერ<br />რეგულარულად უნდა გადამოწმდეს შრატის ლითიუმის დონე.<br />­ ანთების­საწინააღმდეგო (არასტეროიდული) მოქმედების ტკივილგამაყუჩებელი პრეპარატები: იწვევს ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის შემცირებას, შრატის<br />კალიუმის მომატებას, თირკმლის ფუნქციის დარღვევას, იშვიათ შემთხვევებში – თირკმლის მწვავე უკმარისობას, რაც განსაკუთრებით გამოხატულია<br />თირკმლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში.<br />­ სხეულის იმუნური ფუნქციის დამაქვეითებელი პრეპარატები (იმუნოსუპრესანტები): სისტემური კორტიკოსტეროიდები, პროკაინამიდი (ანტიარითმიული<br />საშუალება): იზრდება თეთრი უჯრედების და სისხლის სხვა უჯრედების რაოდენობის შემცირების რისკი (ლეიკოპენია).<br />­ ციტოსტატური საშუალებები (მაგ. ციკლოფოსფამიდი, ფტორურაცილი, მეთოტრექსატი): იზრდება ძვლის ტვინის მხრივ განვითარებული გვერდითი<br />მოვლენების რისკი (განსაკუთრებით გრანულოციტების შემცირებული რაოდენობა).<br />­ პოდაგრის სამკურნალო პრეპარატი (მაგ. ალოპურინოლი, ბენზრომარონი): შესაძლებელია საჭირო გახდეს პოდაგრის სამკურნალო პრეპარატის დოზის გაზრდა.­ სიმპათომიმეტური საშუალებები (სხეულის ნეიროტრანსმიტერების – ადრენალინის და ნორადრენალინის მსგავსად მოქმედი პრეპარატები, რაც გამოიხატება<br />არტერიული წნევის მომატებაში): ქოლესტირამინი და ქოლესტიპოლი (აქტიური ინგრედიენტები, რომლებიც ამცირებენ სისხლის ლიპიდების დონეს):<br />ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის შემცირება.<br />­ ანტიდიაბეტური პრეპარატები და ინსულინი: ჰიპოგლიკემიური ეფექტის გაძლიერება და შესაბამისად ჰიპოგლიკემიის გაზრდილი რისკი. ანტიდიაბეტური<br />პრეპარატების და ინსულინის დოზა უნდა დარეგულირდეს.<br />­ ამფოტერიცინი B (სოკოს საწინააღმდეგო საშუალება), კარბენოქსოლონი (კუჭ­ნაწლავის წყლულის სამკურნალო პრეპარატი), კორტიზონის შემცველი<br />პრეპარატები.</p>
Germany